Marius Petipa

Marius Petipa (1818–1910) — Ojciec klasycznego baletu

Victor Marius Alphonse Petipa urodził się 11 marca 1818 roku w Marsylii, w rodzinie, dla której taniec był zarówno powołaniem, jak i chlebem powszednim. Jego ojciec Jean-Antoine należał do najważniejszych baletmistrzów Europy, a starszy brat Lucien został uznanym tancerzem paryskiej Opery. Mały Marius rozpoczął naukę tańca w wieku siedmiu lat.

Wędrowiec Europy

Wczesna kariera Petipy była pełna wędrówek. W 1839 roku towarzyszył ojcu w tournée po Stanach Zjednoczonych — był to pierwszy pełny spektakl baletowy, jaki zobaczyła nowojorska publiczność. Następne lata spędził w Hiszpanii, gdzie poznał tradycje tańca hiszpańskiego — doświadczenie, które zaowocowało niezliczonymi divertissementami w jego późniejszych baletach.

Petersburski triumf

W 1847 roku przyjechał do Petersburga i już nigdy go nie opuścił. W 1869 roku został głównym choreografem Baletu Cesarskiego — stanowisko, które zajmował przez niemal czterdzieści lat, tworząc ponad sześćdziesiąt pełnych baletów.

Współpraca z Czajkowskim

Śpiąca królewna (1890) jest powszechnie uznawana za szczytowe osiągnięcie baletu klasycznego. Historia Jeziora Łabędziego jest fascynująca — oryginalna wersja z 1877 roku nie odniosła sukcesu. Dopiero wznowienie z 1895 roku, z choreografią Petipy (akty I i III) i Iwanowa (akty II i IV), stało się podstawą wszystkich współczesnych inscenizacji.

Petipa miał niezwykły instynkt teatralny. Gdy włoska balerina Legnani zademonstrwała trzydzieści dwa fouettés, natychmiast włączył je do Jeziora Łabędziego. Od tamtej pory stały się ikonicznym sprawdzianem każdej baleriny.

Zmarł 14 lipca 1910 roku na Krymie. Dwa wieki po jego narodzinach, Śpiąca królewna, Jezioro Łabędzie i Don Kichot pozostają filarami repertuaru każdego liczącego się zespołu baletowego na świecie.